Gedichten

Beloof mij te begrijpen

Beloof mij te begrijpen
Dat ik soms niet weet
Waarom mijn altijd pijn
Aan mijn leven vreet

Beloof mij te begrijpen
Dat ik soms niet voel
Terwijl mijn altijd pijn
Is dat ik bedoel

Beloof mij te begrijpen
Dat ik soms niet ben
Voor wie jij ooit koos
Maar je even niet ken

Beloof mij te begrijpen
Dat ik soms niet leef
En de gedachten aan dood
Mij wat rust geef

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen