
Kun je geloven
Kun je geloven
Snappen en begrijpen
Hoe mijn pijn elke keer
Zijn tanden weet te slijpen

Kun je geloven
Snappen en begrijpen
Hoe mijn pijn elke keer
Zijn tanden weet te slijpen

Breek mij maar
Breek mij, stomme pijn
Ik zal elke keer vechten
Om weer mezelf te zijn

Een leven vol geluk
Fratsen en gedoe
Soms heel of juist stuk
Opgewekt of moe

Hoe kun je zo sterk zijn
Het dapper stoer dragen
Terwijl ik jouw ziek weet
En over de zware dagen

Ik kan het alleen
Dacht ik al de tijd
Maar toch verloor ik
In mijn strijd

Vast in mijn leven
Vast in mijn verdriet
Vast in mijn gestuntel
Vast in mijn nooit niet

Morgen wil ik heel zijn
Maar de morgen ging voorbij
Nog altijd stuk en gebroken
En allerminst blij

Mag ik wat verdriet van jou
Jij draagt het zo alleen
Gewoon even wat minder
En daar samen dan doorheen

Beloof mij te begrijpen
Dat ik soms niet weet
Waarom mijn altijd pijn
Aan mijn leven vreet