Laat mij je vinden
Tussen al jouw kwijt
Als je verdwaald bent
In de chaos van tijd

Mijn gebroken muur
Kan ik echt zonder
Het voelt zo onwerkelijk
Ik wil niet koppie onder

Je ogen spraken
Maar de stilte won
Alsof dit precies was
Dat jij niet zeggen kon

Als boeken verdwijnen
Mooie verhalen vergaan
En poëzie doet stoppen
Alsof woorden niet bestaan

Als ik denk aan morgen
Dan heb ik een kop met zorgen
Wat komt er morgen op mijn pad
En heb ik niet genoeg gehad

Een deel van mij
Draag ik niet meer mee
Het was mij veel te zwaar
En ik zat er doorheen

Ik ben mijn tranen verloren
Maar de pijn is nooit vervlogen
Het verdriet is onveranderd
Maar wel het tranen drogen

Ik heb mijn ogen gesloten
En doe vingers in mijn oren
Houd mijn ademhaling stil
Ik wil niets zien of horen

De wintertijd is begonnen
Maar mijn tijd staat stil
Dat uurtje terug in de tijd
Het maakt geen verschil