Gedichten

Dat het zeer doet

Dat het zeer doet
Ik weet het en voel
Maar hoe weet ik
Wat mijn lijf bedoel

Waar ik heen moet
En of ik wel moet
Nu ik niet echt weet
Wat mijn pijn doet

Hoe ik erdoor
Er langs of boven
Aan voorbij kan gaan
En geloven

Dat wie ik ooit was
Ik ook weer kan zijn
Door niet stil te staan
Bij mijn altijd pijn

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen