De stilte vangen

De stilte
Die ik niet kan vangen
Het klinkt elke dag
In mijn gedachten

Zonder te horen
Weten of begrijpen
Zonder enig moeite
Zonder verhaal

Toch spreekt het
Elke dag opnieuw
En begrijpt het
Hoe ik dwaal

De stilte
Ik hoor het elke dag
En brengt herinneringen
Die ik nooit vergeten mag

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen