Gedichten

Dichtbij

Dichtbij opgeven
Gaven woorden mij kracht
Ik begon te winnen
Onverwacht

Ik schreef naar ruimte
Ik dichte de gaten
En kon steeds meer
Gedachten vrijlaten

Gevangen gedachten
Gedachten vol pijn
En kreeg weer ruimte
Om vrij te zijn

En langzaam wist ik
Zonder te verwachten
Dat ik door dicht te schrijven
Mijn pijn kon verzachten

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen