Gedichten

Een hoofd vol woorden

Een hoofd vol woorden
En ik moet er iets mee
Langzaam verdrink ik
Zo in die woorden zee

En wat ik ook schrijf
Waarover en hoe
Ik ben gewoon
Aan woordloos toe

Even niet schrijven
Geen twijfel en gedoe
De woorden laten
Daar ben ik aan toe

Een hoofd vol woorden
Stel het je eens voor
Hoe dat moet voelen
Al moet je daar door

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen