Gedichten

Er is een plek

Er is een plek, mijn plek
Waar wolken mogen zijn
Regen mag bestaan
En ik loskom van de pijn

Er is een plek, mijn plek
Waar ik mezelf vinden mag
En ik pas geleden nog
Een regenboog zag

Er is een plek, mijn plek
Waar ik mezelf kan zijn
Ik eindeloos kan lopen
En soms even verdwijn

Er is een plek, mijn plek
Waar ik heen kan gaan
Een plek als een thuis
Die altijd zal bestaan

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen