Gedichten

Handreiking

Het leven voelt leeg
Je gedachten spreken
De hoop vervliegt
Je staat op breken

Met je laatste kracht
Klauter je nog wat door
Maar iets in je schreeuwt
Waar doe ik het voor

Wat moet ik nog
Verdwaald sta je daar
Met tranen in je ogen
En alles te zwaar

Ik reik mijn hand
Omdat ik als geen ander weet
Dat waar jij doorheen moet
Ooit ook met mij deed

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen