Gedichten

Hoe ik vliegensvlug

Hoe ik vliegensvlug
Mezelf tegenkwam
Omdat ik veel te snel
De benen nam

Zonder na te denken
Mijn benen strekte
Zo uit de drukte
En de gekte

Puur door prikkels
Die mij overnamen
Omdat er steeds meer
Prikkels kwamen

Mijn stukje autisme
De prikkels en drang
Het zorgt simpelweg
Dat ik naar rust verlang

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen