Gedichten

Hoe …

Hoe je nooit thuiskwam
Hoe je achterbleef in de nacht
Hoe je de nacht is ontnomen
En alles kleurde zwart

Hoe je nacht had moeten zijn
Hoe je nacht nooit meer kan zijn
Hoe je door die nacht ging
We delen allemaal de pijn

Hoe je recht had op die nacht
Hoe je die vrijheid is ontnomen
Hoe je …. nooit meer
Thuis zal komen

Hoe je
…
…
En alles kleurde zwart

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen