Gedichten

Hoeveel kun je houden

Hoeveel kun je houden
Van een leven met stuk
Het gebrek aan geloof
En geen sprankje geluk

Geen dag meer normaal
En dat je van alles vervreemd
Alsof je van je eigen plek
Volledig bent ontheemd

En elke stap die je zet
Je steeds laat vertellen wil
Dat je leven stuk is
Koud en zo ontzettend kil

Hoeveel kun je houden
Dwars door altijd pijn
En je leven nooit meer
Zoals het ooit was zal zijn

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen