Gedichten

Ik draag mijn pijn

Ik draag mijn pijn
Elke dag hetzelfde lied
De steken en het beurs
En het starre verdriet

De tranen die niet komen
Het huilen dat niet wil
Mijn schreeuwen van binnen
Maar van buiten stil

Mijn het gaat niet
En ik kan niet meer
Mijn moe en uitgeput
Mijn altijd zeer

Mijn hoop
Dat dragen stopt
Mijn pijn en verdriet
Zit opgekropt

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen