Gedichten

Ik keek je in de ogen

Ik keek je in de ogen
En jij in die van mij
Het was de stilte
Die sprak en zei

Dit voelt goed
En smaakt naar meer
Ik wil dit morgen
En daarna weer

En nu jaren later
Voel ik het steeds weer
Dat gevoel van wij
En ik wil meer

Meer van jij
Die kijkt naar mij
En meer van altijd
Ik en jij, wij

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen