Gedichten

Ik kijk in de spiegel

Ik kijk in de spiegel
Daar zie ik mijn niet mooi
De verborgen tranen
De ellende en teringzooi

Wie ik geworden ben
Maar niet wil zijn
De vervlogen kracht
Mijn intenste pijn

Dat ik moe ben
Vaker zelfs verrot
En wat ooit heel was
Voelt nu kapot

Ik kijk in de spiegel
Maar niet te lang
Want dat wat ik zie
Het maakt mij bang

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen