Gedichten

Ik laat mezelf toe

Ik laat mezelf toe
En kom steeds dichterbij
Het gevoel van soms anders
En ingewikkeld zijn

Mijn hoofd vol gedachten
Vaak leven in het kwijt
In gedachten verzonken
En dan verloren in tijd

Ik laat mezelf toe
Dan bedoel ik de autist
Omdat ik het al was
Voor ik het echt wist

En dat maakt mij compleet
Gek genoeg meer dan dat
Omdat ik nooit eerder
Zo’n antwoord heb gehad

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen