Gedichten

Ik vang mijn gedachten

Ik vang mijn gedachten
In woorden en in beeld
En hoop als ik ze schrijf
Het mijn wonden heelt

De wonden van leven
En hoe dat kan lopen
Je kapot kan maken
En alles kan slopen

Wie je bent geweest
Of had willen zijn
En wat dan er dan nog over is
Veranderd in pijn

Ik vang mijn gedachten
Schrijf mij door het leven
En probeer mijn verdriet
Wat minder pijn te geven

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen