Jij hoeft nooit

Jij hoeft nooit te zeggen
Wat het leven met je doet
Ik zie het in jouw ogen
En begrijp het al te goed

En weet je, ik weet het
Het is gewoon heel rot
Nu alles dat ooit heel was
Is veranderd in kapot

Maar niets is voor altijd
Al willen we dat graag
Laat het dus even landen
En stel even geen vraag

Soms moet je er doorheen
En niet langer aan voorbij
Ik spreek uit ervaring
En wat het deed met mij

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen