Gedichten

Kon ik maar heel zijn

Kon ik maar heel zijn
Niet langer door stuk
Mijn weg weer vinden
Door weg uit druk

Mijn pijn verbergen
En mezelf beloven
Dat het goed komt
En dat dan geloven

Geloof weer vinden
In hoe leven moet
En dat het dan lukt
Zoals jij dat doet

Maar tot die tijd
Ben ik geloof kwijt
Omdat ik nog altijd
Tegen chronisch strijd

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen