Gedichten

Laat het

Laat het er maar zijn
Jouw pijn en het verdriet
De tranen in je ogen
Die anders niemand ziet

De snikken door stilte
Je naar adem happen
Je even helemaal in de war
Je lijf dat wil verslappen

Het stampen op de grond
Het met alles willen gooien
De woorden schreeuwen
Die alles verklooien

Laat het er maar zijn
Geef het maar een plek
Want dat jij je zo voelt
Is helemaal niet gek

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen