Mag ik wat verdriet

Mag ik wat verdriet van jou
Jij draagt het zo alleen
Gewoon even wat minder
En daar samen dan doorheen

Samen de tranen tellen
Samen niet langer heel
Samen jouw verdriet
En ik dan een deel

Samen gedachten bevechten
Samen door jouw kwijt
Samen gebroken zijn
En ik help je met je strijd

Mag ik wat verdriet van jou
Jij draagt het zo alleen
En weet dat ik er voor je ben
Wij gaan hier samen doorheen

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen