Gedichten

Mijn compleet en ik

Mijn compleet en ik
Zijn nooit meer verbonden
Omdat ik een klein deel
Nog niet heb gevonden

Ik keek in alle hoeken
Naar vroeger en vandaag
En heb het zelfs
Aan de buren gevraagd

Nu ben ik incompleet
Nooit meer helemaal
Een stukje minder geworden
Een deel van het verhaal

Dus wie nog denkt
Die heeft het voor elkaar
Weet maar een stukje
En mist mijn zwaar

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen