Morgen wil ik heel zijn

Morgen wil ik heel zijn
Maar de morgen ging voorbij
Nog altijd stuk en gebroken
En allerminst blij

Die morgen doe ik over
Tenminste, dat is wat ik dacht
Maar de morgen ging zo anders
Dan ik had verwacht

Nog altijd gebroken
Scheuren en krassen
Tegen morgen heel zijn
Ben ik niet opgewassen

Morgen wil ik heel zijn
Die droom ging voorbij
Prachtige gedachten
Maar niet voor mij

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen