Gedichten

Niet bang voor woorden

Ik ben niet bang voor je woorden
Des te meer voor jouw stil
Waarin geen woord bestaat
Voor wat je zeggen wil

Voor hoe jij je voelt
Wanneer je gebroken bent
En hoe je door een woordtekort
In stilte ontkent

Ik ben niet bang
Voor jouw spreken
Maar jouw stilte
En ontbreken

Wees er dus
En blijf er zijn, altijd
Want jouw hier bij mij
Wil ik nooit kwijt

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen