Over het leven

Ik schrijf over het leven
Mijn pijn en mijn kwijt
Wat het met mij doet
Hoe ik brak door de tijd

Ik schrijf over verdriet
Al laat ik nooit een traan
Ondanks ik mezelf mis
Het wil gewoon niet gaan

Ik schrijf over mijn boos
Het boos op mezelf zijn
Dat alles zo anders loopt
Door mijn altijd pijn

Ik schrijf over gedachten
Mijn mijmeringen over leven
En probeer mijn beste ik
Een nieuw gezicht te geven

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen