Gedichten

Stomme pestkop

Ineengedoken
Een kras op je wang
Je zit er helemaal doorheen
Kapotgemaakt en bang

Bang voor naar school
Elke pauze en in de klas
Het liefste zou je willen
Dat je onzichtbaar was

Zodat die pestkoppen
Je niet konden vinden
En wat nog wel heel is
Ook gaan verslinden

Dat zegt toch genoeg
Dat je dat nog niet ziet
Jij stomme pestkop
Waarom stop je dan niet

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen