Berichten met het trefwoord "liefde"

Eens en voor altijd

Geschreven gedichten | Eens en voor altijd

Eens en voor altijd
voor nu en voor morgen
Gesproken zonder spijt
Gesproken zonder zorgen
Geroepen uit nijd
Gevoelens zijn verborgen
Al lijkt het een strijd
Maak je geen zorgen
Liefde is ook haat en nijd

Verslonden door gedachten en verdriet

Geschreven gedichten | Verslonden door gedachten en verdriet

Verslonden door gedachten
Verscheurd door verdriet
Alles wat wij kunnen is wachten
Tot iemand je hoort of ziet

Wij zijn sterk en blijven hopen
Tot de hoop ons zal belonen
Laten onze deuren open
Om onze liefde aan je te tonen

Dat je er nu niet bent
brengt ons enorm verdriet
Jouw missen is ongekend
Dat omschrijven kan ik niet

Laat ons niet op je wachten
Geef ons toch een teken
Een antwoord op de gedachten
Ik zou je zo graag willen spreken

Ze wilde maar een ding (deel 2)

Geschreven gedichten | ze wilde maar een ding deel 2

Haar voetstappen klonken over de gang. Ze wilde maar een ding. Weg uit de kamer waar haar man lag, weg uit het ziekenhuis. Geen moment van twijfel. Haar hart bonkte hevig in haar keel, de benen waren zwaar en er drong maar weinig tot haar door. Zij die het lot des levens in handen had liep weg. Er kon niets meer gedaan worden. De man die ooit haar liefde kreeg was verloren.

Het was te laat voor hem als het aan haar lag. Ze stond voor de deur. Wist als ze deze deur zou openen het echt voorbij was. De opluchting van vrijheid versus het gewicht van beslissen over leven en dood. Ze was maar een mens. Maar wel een mens met een hart van goud. Ze gaf haar beslissing voor ze de deur achter haar sloot uit handen. Ik kan dit niet verteld ze aan de arts die haar achterna was gespoed. Na die woorden ging de pieper af.

Het laatste wat ik heb gehoord en het laatste dat ik zag. Vanuit verschillende kamers rennen er artsen naar de kamer waar hij lag. Het deed mij niets meer, hij had mij jaren doen uitkijken naar dit moment. Dat was zijn eigen schuld. En ik, ik keek de vrijheid die ik jaren had gemist in de ogen. Ik heb je gemist fluisterde ik aan mijzelf. De deur sloot zich achter mij. Ik kon eindelijk het verleden achter mij laten.

Wetende dat wanneer ze thuis zou komen er herinneringen wachten. Herinneringen van verdriet, de pijn en de eenzaamheid.