Berichten met het trefwoord "verdriet"

Kon ik je maar

Geschreven gedichten | luisteren

Kon ik je maar zeggen
vertellen en omschrijven
Je mijn pijn laten voelen
zodat je niet meer twijfel

Niet om je zeer te doen
noch om je te laten lijden
Maar je te laten voelen
wat ik je niet kan zeggen

Dat wat ik niet kan vertellen
Over mijn verdriet en pijn
dat mij zoveel zeer doet
elke dag zonder omschrijving

Verdriet maakt bijzonder

Geschreven gedichten | Verdriet maakt bijzonder

Verdriet maakt je bijzonder
een mens van vlees en bloed
dat wat wij zien als een wonder
daardoor komt veel goed

Het laat ons telkens voelen
om wie wij echt veel geven
dat wat wij echt bedoelen
uit het hart in ons leven

Vaak ontstaan uit angst
door verlies of door pijn
je bent dan het bangst
om kwetsbaar te zijn

Telkens als het je tegen zit
elke keer bij een moment
Wat je onthouden moet is dit
zorg dat je altijd jezelf bent

Verslonden door gedachten en verdriet

Geschreven gedichten | Verslonden door gedachten en verdriet

Verslonden door gedachten
Verscheurd door verdriet
Alles wat wij kunnen is wachten
Tot iemand je hoort of ziet

Wij zijn sterk en blijven hopen
Tot de hoop ons zal belonen
Laten onze deuren open
Om onze liefde aan je te tonen

Dat je er nu niet bent
brengt ons enorm verdriet
Jouw missen is ongekend
Dat omschrijven kan ik niet

Laat ons niet op je wachten
Geef ons toch een teken
Een antwoord op de gedachten
Ik zou je zo graag willen spreken

Bij(zonder) veel

Geschreven gedichten | Bijzonder veel

Zonder emotie
zonder het verdriet
zonder de vreugde
zonder je mij ziet
zonder het verlangen
zonder kan ik niet
zonder jouw
zonder het gevoel
zonder dat ik zeg
dat ik bijzonder veel
van je hou

Afscheid nemen

Geschreven gedichten | Afscheid nemen

In het leven moet je afscheid nemen
afscheid met veel verdriet en pijn
Maar laat herinneringen je niet afnemen
laat dat voor altijd duidelijk zijn

Je pakte mijn hand

Geschreven gedichten | Je pakte mijn hand

Je pakte mijn hand 
Keek met tranen van verdriet
Wilde mij troosten
Geruststellen, de pijn verzachten
Maar de woorden waren er niet
Je pakte mijn hand
Streelde zachtjes en vertrouwd
Zoals je dat vroeger deed
Zonder woorden
Gewoon er voor mij zijn
Met een hart van Goud
Je pakte mijn hand
Het verzachte mijn pijn
Niet omdat het beter ging
of de pijn was verdwenen
Maar gewoon door er te zijn
Je pakte mijn hand,
Warmte was wat je mij gaf
Door mijn hand
Vast te houden
Vielen er lasten
Van mijn schouders af