Berichten met het trefwoord "woorden"

Zachtjes

Zachtjes kusten
jij mij, ik jouw
fluisterde
tussendoor
Vele lieve woorden
Mijn handen
door je haar
verliefd,
zonder grens
jij en ik,
samen zo gelukkig
wij samen
bij elkaar

Even niet praten

Soms komen woorden niet aan
leert de ander niets van praten
Dan moet je het even laten gaan
En je woorden eventjes laten

Dit was het dan (deel 1)

Geschreven Gedichten dit was het dan

Ze was in paniek, haar handen trilde en de ademhaling neigde naar hyperventilatie. Nooit eerder was een moment zo spannend. A big deal noemde zij het zelf. Maar wij dachten er anders over. Dat mochten wij, maar wisten ook hoe moeilijk dit voor haar zou zijn. Beslissen over leven en dood kun je niet alleen, geen enkel mens. En wij stonden er voor haar.

Toch besloot ze niets van ons aan te nemen. Ze wist dat haar man het niet zou willen. Leven met beperkingen, afhankelijkheden en vele ziekenhuisbezoeken. Hij zou het haar een leven lang kwalijk nemen. Thans, dat is wat wij dachten. Hoewel wij nog op haar probeerde in te praten over de beslissing, wilde zij er niet over nadenken. Over de mogelijkheden die artsen hadden benoemd en alle hulp die ze zou krijgen voor de zorg. Maar de boosheid was haar de baas. Ze schreeuwde uit het niets “hij moet gewoon dood”. En huilend zakte ze in elkaar. En even was het stil.

Op dat moment wisten wij dat er meer aan de hand was. We hielpen haar overeind om erover te praten. Veel tijd was er niet. En eindelijk kwam het hoge woord eruit. Zij kon niet beslissen voor hem. De man die haar niet meer zag staan, tegenspraak niet dulde en dat al de jaren hardhandig bestrafde. Teneergeslagen liep ze weg uit de kamer waar hij lag. Waar hij wachte op de beslissing die alleen zij kon nemen.

Dit was het dan. De laatste woorden die ze sprak.

Alles gaat goed

Geschreven Gedichten alles gaat goed

Alles gaat goed, ik ben oke
de woorden die ik altijd spreek
In voor en tegenspoed
bij verdriet of intense pijn
Alles gaat goed, ik ben oke
maar heel diep van binnen
vallen de woorden niet mee
Breekt het mij, keer op keer
doen zelfs die woorden zeer
Alles gaat goed, ben ik oke?
vraagt het mij nog eens
dan zeg ik je nee

Je pakte mijn hand

Geschreven Gedichten je pakte mijn hand

Je pakte mijn hand 
Keek met tranen van verdriet
Wilde mij troosten
Geruststellen, de pijn verzachten
Maar de woorden waren er niet
Je pakte mijn hand
Streelde zachtjes en vertrouwd
Zoals je dat vroeger deed
Zonder woorden
Gewoon er voor mij zijn
Met een hart van Goud
Je pakte mijn hand
Het verzachte mijn pijn
Niet omdat het beter ging
of de pijn was verdwenen
Maar gewoon door er te zijn
Je pakte mijn hand,
Warmte was wat je mij gaf
Door mijn hand
Vast te houden
Vielen er lasten
Van mijn schouders af