Gedichten

Vast in mijn leven

Vast in mijn leven
Vast in mijn verdriet
Vast in mijn gestuntel
Vast in mijn nooit niet

Vast in mijn vandaag
Vast in mijn morgen
Vast in mijn altijd
Vast in mijn zorgen

Vast in mijn nooit los
Vast in mijn gesloten
Vast in mijn gebroken
Vast in mijn verkloten

Vast in mijn gevecht
Vast in mijn opgeven
Vast in mijn gedachten
Vast in mijn leven

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen