Gedichten

Verre van

Ik ben verre van perfect
Misschien zelfs wat stuk
Ik doe veel dingen fout
En soms is alles ruk

Maar he, ik ben tevreden
Dat ik mezelf blijf
Met alle mankementen
In mijn stramme lijf

En al doet het verdriet
Het zeer dat ik draag
Ik maak er het beste van
Zoals het gaat vandaag

In kleine stapjes
Maar grote gedachten
Beschrijf ik het leven
Om pijn te verzachten

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen