Zoals jij kan lachen

Zoals jij kan lachen
Dwars door jouw leed
Het zeer trotseert
Dat aan je vreet

En jouw deel
Van het leven pakt
Terwijl de grond onder je
Allang is weggezakt

Hoe jij dat doet
Is wat ik bewonder
Jouw ongekende kracht
Dat is toch bijzonder

En in zekere zin
Kan bij jou niets meer stuk
Want wat jij aanraakt
Verandert in geluk

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen