Gewoon zonder tijd

Mijn armen om je schouders Mijn wang tegen die van jou Als dat je nu kon troosten Ben ik het die dat begrijpen zou Gewoon zonder tijd begrijpen Geen gezanik, maar juist stil Misschien luidkeels samen janken Als dat is wat jij wil Eindeloos turen naar wolken Ogen dicht of dromen door de dag Het maakt mij echt niet uit Als ik je daarmee steunen mag Mijn handen op je rug Zachtjes wrijf ik eindeloos En stilletjes ben ik trots Dat je voor mijn steun koos