Als tijd te koop was,
dan kocht ik uren met jou.
Niet om de klok terug te zetten,
maar om even te ademen in het enige
dat ooit werkelijk van ons was.
Al was het maar voor even
weten hoe het voelt
om niet te hoeven wennen
aan de stilte.
Gewoon weer wij.
Tot de werkelijkheid inzet
en we elkaar opnieuw verliezen
in de ruimte die we achterlieten.
Praat mee over dit gedicht