Een grijze oude vos

In een klein houten huisje Aan de rand van het bos Daar woonde al jaren Een grijze oude vos Een vos vol met streken En al was hij misschien grijs In al die jaren vossentreken Was de vos best wijs Hij fopte en kon liegen Was ontzettend gemeen En als hij honger had Wist een ieder dat meteen Tot op een zekere dag Alle dieren uit het bos Hem in de maling namen Die arme grijze vos