Gedichten

Hoe ik aan je denk

Hoe ik aan je denk
Al is het maar heel even
En ik je op die momenten
Een knuffel wil geven

Een knuffel vol liefde
Warmte en wat geluk
Eentje die heel maakt
En nooit meer stuk

Een knuffel van dapper
Sterk zijn en nooit opgeven
Eentje die bij je blijft
En je door kunt geven

Hoe ik aan je denk
Dat je dat maar weet
En ik je echt nooit
In mijn leven vergeet

Het duister

Ik weet van het duister Hoe je verlangt naar geluk Simpelweg, wat beter En niet langer stuk

Het leven voelt leeg Je gedachten spreken De hoop vervliegt Je staat op breken

Dichtbij opgeven Gaven woorden mij kracht Ik begon te winnen Onverwacht

Ik zoek naar stilte In mijn verlangen naar rust Omdat ik niet meer kan Ik voel mij uitgeblust

Door de jaren van het leven Ben ik al lang niet meer compleet Het is hoe het soms loopt En dan van binnen aan mij vreet

Mijn hoofd doet pijn Alle woorden vallen Er valt niet te dichten Zonder te verknallen